Top 100 polskich koszykarzy (90-81)

Share on facebook
Share on twitter

Dwóch graczy z NCAA, pierwszoligowiec Hubert Pabian i kilku weteranów – przedstawiamy kolejną dziesiątkę zestawienia Top 100 polskich koszykarzy na koniec 2017 roku wg PolskiKosz.pl.

Tomasz Wojdyła (fot. Tomasz Fijałkowski)

Lookbook Mateusz Ponitka x SklepKoszykarza.pl – zobacz produkty! >>

Bawimy się tak, jak przed rokiem – układając poniższy ranking braliśmy pod uwagę zawodników grających w Polsce i w ligach zagranicznych, także obcokrajowców z polskimi paszportami, potencjalnych kandydatów do gry w reprezentacji. Nasza redakcyjna ocena jest subiektywną wypadkową obecnego poziomu gry, możliwości koszykarza, jego statystyk i potencjału.

Top 100 polskich koszykarzy – miejsca 91.-100.

Drugi odcinek – pozycje 90.-81.:

90. Jakub Nizioł (skrzydłowy, Cal Poly, 201 cm, 1996 r., rok temu – poza listą)
Robi postępy w NCAA, w Cal Poly jego średnia skoczyła z 4,0 punktu do 7,7 w obecnym sezonie, poprawił też skuteczność (z fatalnych 28 proc. na lepiej wyglądające 39). W rozgrywkach uniwersyteckich potrafi już zdobyć kilkanaście punktów w meczu, nabiera masy mięśniowej, przy wzroście 201 cm może być ciekawym strzelcem.

89. Seid Hajrić (środkowy, R8 Basket Kraków, 204 cm, 1983 r., rok temu – 89.)
W PLK utrzymywał przez ostatni rok przyzwoity poziom środkowego w słabszym zespole (ostatnio 6,1 punktu oraz 4,3 zbiórki w Krośnie), ale przeniósł się właśnie do I ligi, do Krakowa. Tam jego statystyki wzrosną, na tym poziomie Hajrić wyróżnia się doświadczeniem i siłą. Może pograć jeszcze kilka sezonów jako środkowy z pogranicza PLK i I ligi.

88. Hubert Pabian (wysoki skrzydłowy, Spójnia Stargard, 201 cm, 1989 r., rok temu – poza listą)
Chyba czas na powrót do PLK – ze Spójnią albo samemu. 28-letni skrzydłowy jest w tej chwili najlepszym graczem I ligi, notuje po 19,1 punktu oraz 7,3 zbiórki, trafia 57 proc. rzutów z gry. Zyskał pewność, poprawił się fizycznie, ciekawe, jak poradziłby sobie w ekstraklasie.

87. Tomasz Wojdyła (wysoki skrzydłowy, Polfarmex Kutno, 201 cm, 1977 r., rok temu – 77.)
Solidność, cwaniactwo, doświadczenie – „Żółw” wciąż to ma, pomimo już 40 lat na karku. W Siarce wykręcił bardzo dobre cyferki (12,5 punktu, 6,9 zbiórki), niewiele niższe statystyki ma teraz w Kutnie, które jest w czołówce I ligi. Brawa dla Wojdyły za podtrzymywaną moc i tylko z młodszych podkoszowych można się śmiać, że nie dają rady go wyprzeć.

86. Daniel Wall (wysoki skrzydłowy, Czarni, 196 cm, 1982 r., rok temu – 75.)
Utrzymuje się w słabych klubach PLK, wciąż potrafi pofrunąć i pokazać efektowny wsad, w Koszalinie i obecnie w Słupsku ciuła po kilka punktów i zbiórek w meczu. Próbuje być przebojowy, rzuca z dystansu, ale ciężko utrzymać podkręcone kilka lat temu w Siarce lepsze cyferki.




85. Michał Gabiński (wysoki skrzydłowy, MKS Dąbrowa Górnicza, 202 cm, 1987 r., rok temu – 76.)
Im lepszy zespół, tym mniejsza rola – w słabym Polfarmeksie był solidnym punktem rotacji, w silniejszej Dąbrowie gra niewiele. Utrzymuje się w PLK dzięki doświadczeniu, ale statystyki spadają – m.in. skuteczność z gry, która jest gorsza z roku na rok. W trwającym sezonie to tylko 37 proc.

84. Marcin Salamonik (wysoki skrzydłowy, GTK Gliwice, 202 cm, 1983 r., rok temu – 94.)
Kolejny podkoszowy weteran w zestawieniu, który krąży między I ligą i PLK – wydawało się, że do ekstraklasy już nie wróci, ale utrzymał miejsce w składzie wciągniętego do ligi GTK. Awansował nawet do pierwszej piątki, wciąż jest przydatny. Ze skutecznością rzutów kiepsko, ale potrafi powalczyć pod koszami.

83. Tomasz Andrzejewski (podkoszowy, Legia Warszawa, 204 cm, 1978 r., rok temu – poza listą)
Siła doświadczenia – wydawało się, że po poważnej kontuzji sprzed kilku lat dokończy karierę poza PLK, ale on do niej wrócił i spisuje się nieźle. Mało tego, zalicza jeden z lepszych sezonów w karierze (9,1 punktu oraz 5,5 zbiórki), wykorzystuje swój dobry rzut z dystansu. Najstarszy gracz w ekstraklasie, ale wciąż trzyma poziom.

82. Dominik Olejniczak (środkowy, Ole Miss, 207 cm, 1996 r., rok temu – poza listą)
Trochę niewiadoma, jak w przypadku Jakuba Nizioła – czekamy aż zagra w dorosłej koszykówce. Ostatnio torunianin opuścił rok po zmianie szkoły, w tym czasie tylko trenował. Na starcie nowego sezonu ma 3,9 punktu oraz 1,8 zbiórki, ale potrafił zagrać w NCAA za 15 punktów. W perspektywie – kandydat do reprezentacji Polski.

81. Filip Put (wysoki skrzydłowy, Asseco, 201 cm, 1993 r., rok temu – poza listą)
Gra niezbyt wiele, po 12-14 minut w PLK, ale potrafi zdobywać punkty – obecnie 5,3 na mecz przy skuteczności 53 proc. z gry. Jak na gracza z tak dobrymi warunkami fizycznymi (dynamika, skoczność, siła) za mało angażuje się w walkę na tablicach, potrafi skończyć mecz bez zbiórki. Wciąż jednak ma potencjał, by się rozwijać.

Kolejne pozycje – w najbliższych dniach.

Nie zgadzacie się z kolejnością i oceną graczy? Podajcie swoją w komentarzach, zachęcamy do dyskusji.

Lookbook Mateusz Ponitka x SklepKoszykarza.pl – zobacz produkty! >>




POLECANE

Na boisku najbardziej brakuje obrony i zbiórek, a skład drużyny z Wrocławia po prostu jest źle zbudowany. Wszystko wskazuje na to, że za kiepski początek sezonu posadą zapłaci Andrzej Adamek, ale sama wymiana trenera nie uratuje jeszcze sytuacji.

tagi